آفرین به همه کسانی که امروز شربت وشیرینی خوردند ولیوان یک بار مصرفشان را همینطوری از شیشه ماشین بیرون واگر پیاده بودند توی جدول نیانداختند.
حاشیه خیابان امروز چهره وحشتناکی از لیوانهای یک بار مصرف به خودگرفته بود.
گفت بانوشتن این رمان کمک بزرگی به ترکمنها کرده است و اینکه وزیر فرهنگ زمان انتشار جلد اول و دوم کتاب که قبل از انقلاب بوده است اقرار به این داشته که با خواندن کتاب او دید متفاوتی نسبت به ترکمنها پیدا کرده است.
خدایش بیامرزاد
«یکی از وظایف کمیته باقی مانده سموم کدکس تعین باقی مانده سموم در مواد غذایی است.وکلیه کشورها درصورتی اجازه ورود محصولات کشاورزی رامی دهند که این محصول دارای تأییدیه معتبر ازیکی از آزمایشگاههای مورد تأیید کدکس مبنی بر میزان باقی مانده سموم مورد تأیید کدکس باشد.»
در حالی که این اقدامات در دنیا وبین الملل در حال انجام است وبیشتر به سمت محصولات ارگانیک وعاری از سموم و مواد شیمیایی گرایش دارند ،چقدر روی سلامت محصولات کشاورزیمان دقت می کنیم؟
گاهی بوی سم ،حتی با شستن از روی محصولاتی مثل خیار ،گوجه فرنگی،توت فرنگی ومیوه ها که بیشتر به صورت مستقیم مصرف میشوند ازبین نمی رود.
چرا روز به روز اوضاع بدتر میشود وکسی خود را مسئول نمیداند ؟مسئول این گرانی ها کیست؟
آدم حالش به هم میخورد از این اوضاع.برای خرید جنس اگر هرروز هم که لازم باشد خرید کنی باید قیمت بپرسی .حد نهایی این قیمتها کجاست ؟
چرا«نمیتوانم» در قاموس مان جایی ندارد که رها کنیم وبگوییم :کار من نیست نمیتوانم.
امروز تو یکی از کوچه هایی که برای آسفالت آماده میکردند ماشینی باسرعت بالا و گرد وخاک زیاد به بتنی به ارتفاع حدود 25 سانتیمتری که آب و فاضلاب در وسط کوچه برای کنترل آب منطقه تعبیه کرده بود برخورد کرد وماشین درجا روی بتن گیر کرد و ایستاد . بعد از ایجاد گرد وخاک جایی برای دلسوزی ما نگذاشت اما بازهم بودند کسانی که بهش کمک کردند تاازاون وضعیت خلاص بشه. رندی هم پیدا شد از اون دور و بر و گفت :خدا حتما" که انگشتش رو نمیکنه توی چشم طرف اینم یه جور زدنه.
